Gözlerde Beklemenin Sonu

Dostlarımıza

Tebligatımızdır.

Okunması mecburidir.

O.Somer 14.06.2006 İstanbul

Süresi belirsiz bir beklenti; o gençlik yıllarında ilk aşk ile başlayan hatıraları olmayan ve bir hatıraya daha değer yüklemeden, sonra yaşam süreci içinde zaman zaman akla gelen ama hep unutulan.Hayatın devinimlerinde içinde kimi zaman insanları bahtiyar ederken düşünülen kimi zaman küçük bir çocuk gülümsemesinde özlem duyulan…Annemin ağız dolusu oğlum deyişinde , babamın bana imkansızlık içinde yolladığı ilk mektubunda….İlk karnemde , mahallede paylaştığım simidimde………Sonraki nesillere hazırlamaya çalıştığımız dünya için meydanları doldururken üstümüze sıkılan her kurşundaki direncimizde……… daha tanımaya dahi fırsat bulamadığımız arkadaşlarımızı kaybederken yumruğumuzu emek hakkı için dik tutmaya çalışırken .Nazım da , Cansever de , Can Yücel de , Fikret te Özdemir Asaf ta …….. Umudu yarına yüklerken mücadeleden kaçmadan , her şey bitti dediğimiz de bir dost'un kolunda tekrar ayağa kalkarken….Sevgiye katık aramadan dostlarla garsona köfte piyaz söylerken..Gözlerde hep bu haberi alacağımız o sonu bekledik.O Baba olacağımız günü………..E be kardeşim biz bu günü çok bekledikAma yine de sen hiç haber vermeden çıka geldin.Yaşam bu aralar biraz dağınık kusura bakmaToparlarız . Yeter ki sen kızmaSen geldin yaHoş geldin dünyamıza……
HOŞ GELDİN.
Okan Somer